در این دهکده ی عشق صدایم کن گل نازم
نمی دانم برقصم با کدامین ساز و آوازم
ندانی در دلم چآشوب و غوغایی بپاست
به سختی بر گوش می آید نوای کهنه ی سازم
دل تنگم به درد آمد از این هجران بی فرجام
به زنجیرم کشد هر دم٬توسن هوسبازم
به زلف تو قسم خوردم بمانم بر سر عقدی...
که بستم با عقدی همچون تو٬ به پایت جان و سر بازم
از احوالت مگو ای بلبل زیبای دربندم
تو را آزاد سازم جان و خود را من براندازم
شعر از مهدی ایمانیان
