روزنه امید

ای که دور از من و غمهای منی

                                       با خبر باش که تو ٬ امید فردای منی

در غیاب تو چه زبون است دلم

                                       قاصد خوش خبر این دل شیدای منی

خسته ز بی وفاییهای جان فرسای دهر

                                       تو بهشت سبز و روح انگیز دنیای منی

ماهی ام در گل و لای سیلابی اسیر

                                       تو به رنگ آبی بیکران دریای منی

تا به کی نالان ز دست درد بی درمان دل

                                        مرهمی بر روی زخم دل تنهای منی

شعر از مهدی