سلام دوستان عزیزم از اینکه اینهمه به من لطف دارید ممنونم. تعدادی از دوستان انتقاد میکنند که چرا در شعرها و نوشته هام همیشه از پاییز و خزان حرف می زنم.
آنهایی که رنگ پریدگی پاییز را دوست ندارند، هرگز نفهمیدند که پاییزهمان بهار است که عاشق شده است. البته این مطلب از خودم نیست، یک جایی خوندم و خیلی خوشم اومد. گذاشتمش تو وبلاگ همه بخونند.
با غم کنار آمده ام، به انتظار بهار ایستاده ام
ایستادنی سبز و چشم به راه
آنسان که گویی فاتح شده ام
بر زمهریر پاییز.
ای عشق رویشی دوباره کن به مهربانی خورشید
و در امتداد خیابان عشق، بهار را تکرار کن.
(میر کیانی)
